Home » Over mij

Over mij

Hoe mooi is het om samen te werken met een paard en elkaars leven te verrijken?… Dat is mijn ultieme drijfveer achter het werken met paarden. Ik zie correcte dressuur als een aanvulling op het paardenwelzijn. Door mijn kennis en ervaring wat betreft gedrag en biomechanica te combineren met mijn empathie, streef ik altijd naar een duurzame en harmonieuze samenwerking tussen mens- en paard. Of je nu samen wilt presteren in de sport of gewoon lekker ontspannen op buitenrit wilt.

 

Gegrepen door het paardenvirus

Zelf werd ik op mijn vijfde al gegrepen door het paardenvirus. Dat begon met voltigelessen en ging later verder met het lessen op de manege. Op mijn zevende viel ik er heel hard af en brak ik mijn sleutelbeen waardoor ik ruim vier weken in een tractie heb gelegen in het ziekenhuis. Ondanks mijn angst die ik daarna had, was de drang om te gaan rijden nog groter. In mijn pubertijd werd ik wat rebelser, ook richting de paarden. Diep van binnen besefte ik dat dat niet goed was, maar ik wist niet beter. In die tijd kwam ik Snuitje tegen. Ik was niet gelijk gecharmeerd van haar en dit was niet de sportpaard waar ik naar zocht. Om eerlijk te zijn voelde ik me een beetje te goed voor haar. Toch ben ik haar gaan verzorgen en rijden. 

 

Kantelpunt

In de tijd dat ik Snuitje reed studeerde ik in Utrecht Sociaal-Cultureel Werk. Ik interesseerde mij in allerlei maatschappelijke kwesties, verschillende culturen en de zingeving van dit tijdelijke leven. Ik had voorheen weinig sympathie voor moslims en geen kennis over hun religie. Toen ik mij in de Islam als religie ging verdiepen, heeft mij dit de antwoorden gegeven waar ik naar zocht. Later heb ik mij bekeerd tot het geloof.  Dit kantelpunt heeft ruimte gegeven aan mijn empathische persoonlijkheid en het sterke gevoel voor rechtvaardigheid. Zo besefte ik mij dat de paarden rechten hebben en dat wij als mens een grote verantwoordelijkheid dragen in hun verzorging, behandeling en eventuele training. Waar ik vroeger nog wel eens mijn spierballenkracht gebruikte om een paard 'aan de teugel' te rijden, of mijn paard grof behandelde omdat hij 'niet wilde luisteren', kreeg ik na mijn bekering veel 'last' van mijn geweten. De paarden verdienen ten alle tijden respect, ook als er niemand kijkt! Wanneer je als mens oprecht bent en beschikt over zuivere intenties, kan je een intense vriendschap ervaren met een paard. Die vriendschap verrijkt mijn leven! 

 

Leerproces

Het leerproces om een paard steeds een stukje beter te kunnen trainen brachten mij bij verschillende mensen die mij verrijkt hebben met enorm veel kennis. Ik ben me steeds meer gaan verdiepen in het gedrag en de leerprocessen van het paard om nog bewuster te gaan trainen. Maar ook de kennis van het paardenlichaam heb ik me volledig op gestort om beter te begrijpen hoe je een paard los in zijn lijf en gezond kan trainen. Dit zijn dan ook de speerpunten in mijn trainingen. Ik pin mijzelf niet vast bij een bepaalde methodiek. Paarden zijn uniek, mensen zijn uniek en daarom is het altijd maatwerk! Ik train/heb getraind bij professionals vanuit allerlei leerscholen, landen en disciplines, ik ervaarde dat de overeenkomsten groter zijn dan de verschillen. Uiteindelijk komt alles overeen als we uit gaan van het volgende: Een paard mag op de lange termijn niet beschadigen van de training, maar het moet het paard verbeteren op lichamelijk en geestelijk vlak. 

Dressuur, Working Equitation en Grondwerk

Mijn honger naar kennis en nieuwe inzichten bracht mij ook bij de Working Equitation en de Academische Rijkunst/Dressuurmatig Grondwerk. Dit complete plaatje brengt mij een nog betere communicatie met mijn paarden en nog meer losgelatenheid dan ik enkel met de dressuursport had bereikt.

 

Droom verwezenlijken

Vroeger wilde ik altijd al 'juf' worden en deze droom ben ik gaan verwezenlijken in combinatie met mijn grote passie: het trainen van paarden! Ik heb gewerkt als regiebegeleider op een woongroep waar mensen met een verstandelijke beperking en psychiatrische problematieken woonden. Ook heb ik enkele jaren kinderwerk gedaan in een buurthuis in Utrecht. Ik heb daar veel ervaring met mensen mogen opdoen, maar toen ik de lesaanvragen niet meer kon inplannen in mijn agenda, heb ik de stap genomen om mijn dienstverband te beeindigen en ben ik volledig voor mezelf gaan werken. Sinds januari 2018 werk ik als ZZP-er.  Graag draag ik bij aan de verwezenlijking van de doelen (en dromen!) van mijn leerlingen! 

 

Wil je mij nog beter leren kennen? Bekijk ook eens een van mijn video’s op YouTube, waarin ik je een inkijkje geef in mijn paardenleven.